Jarenlang was de teelt van Chinese kool in de kas een echte primeurteelt, maar dat was dit jaar minder het geval - Foto: Bert Jansen
Wim van den Eertwegh oogstte in week 19 de laatste Chinese kool uit de kas. Jarenlang was deze teelt een echte primeurteelt, maar dat was dit jaar minder het geval, zo geeft de teler uit Kessel (L.) aan.
“Er zijn nu meer telers die dit spelletje snappen. Het aanbod was groter dan andere jaren. Waarschijnlijk mede door de hoge energieprijzen, als gevolg waarvan meer ondernemers overstapten naar koude teelten. Hierdoor lag de prijs van het kasproduct lager dan andere jaren, alhoewel deze nog steeds acceptabel was.”
De kwaliteit van de eerste planting Chinese kool uit de kas was prima, bij de tweede planting had Van den Eertwegh iets meer te stellen met smet. “Dat kwam hoogstwaarschijnlijk omdat het kasklimaat wat vochtiger was als gevolg van het bewolkte weer. Hierdoor vergde het oogsten wat meer werk; we moesten hier en daar namelijk wat extra blaadjes verwijderen.”
Gelukkig valt het qua schot nog mee en hoeven we niet om die reden al te oogsten
Manoeuvreren tussen buien
Normaal gesproken sluit de oogst van het buitenproduct naadloos aan op de Chinese kool uit de kas. Dat is dit jaar niet het geval. De teler verwacht pas in week 21 de eerste Chinese kool uit de buitenteelt te kunnen oogsten. “De gewasgroei blijft nog achter, ondanks dat er vliesdoek overheen ligt. Dit vanwege het simpele feit dat er de afgelopen periode te weinig instraling was. Gelukkig valt het qua schot nog mee en hoeven we niet om die reden al te oogsten. Maar het gevaar bestaat wel dat er straks 3 of 4 plantingen bij elkaar gaan komen, wanneer het weer ineens beter wordt”, zegt hij op 9 mei.
Het weer brengt ook uitdagingen met zich mee bij het planten van de Chinese kool. In principe gaan er iedere week 15.000 planten de grond in. “Maar het is echt zoeken naar de juiste plantmomenten, we proberen tussen de buien door te manoeuvreren. Soms lukt dat niet en moeten we meerder plantingen combineren. Kortom: het is allemaal behoorlijk lastig dit voorjaar.”
Rassenkeuze
De eerste plantingen buiten zijn van het ras Manoko, daarna volgt Meriko. “Dat is dit jaar ons hoofdras in de buitenteelt, voorheen was dat Emiko. Maar hierbij hadden we vorig jaar behoorlijk last van virus. We hopen dat Meriko daar beter tegen bestand is. Daarnaast heeft dit ras een mooie groene kleur, alhoewel ‘ie’ wel wat trager groeit. We gaan zien hoe het uitpakt.”
Verduisterde buitenteelt
Ook de rabarberoogst vergt de nodige aandacht. Medio april oogstte Van den Eertwegh de laatste vervroegde rabarber uit de tunnelkas, daarna oogstte hij rabarberstelen die hij buiten verduisterd opkweekte. “Dit was een proefje. Vanwege de slechte prijzen rooiden we voor Kerstmis minder planten op, om in de koelcel te doen. Er bleven er dus een aantal op het veld staan. Daar hebben we donkere folie overheen gedaan en hier konden we aansluitend aan de tunnelrabarber twee keer van oogsten. Daarna hebben we de folie opgerold, en nu kan het gewas weer verder groeien, zodat we dit in de winter weer kunnen oprooien. Het feit dat de pollen zijn blijven staan, maakte deze teelt kostprijstechnisch interessanter. Daarbij was de prijs goed
Vaak wordt de rabarber nog wel eens wat bleek, als het te warm wordt onder de folie. Dat was nu niet aan de orde
Natuurrabarber
Op dit moment is de teler bezig met de oogst van de natuurrabarber, van het ras Frambozen Rood. “De kwaliteit is goed en de kleur is perfect. Vaak wordt de rabarber nog wel eens wat bleek, als het te warm wordt onder de folie. Dat was nu niet aan de orde. Daarbij is er meer dan voldoende vocht beschikbaar.”
De prijs wisselde de afgelopen periode. “Dat kwam voornamelijk door de vele vrije dagen in Nederland en Duitsland eind april en begin mei. Hierdoor raakte de markt verstoord. Deze week is weer een normale werkweek en dan zie je de prijzen meteen aantrekken.”
Personeelsprobleem
Van den Eertwegh wil tot slot nog kwijt dat de invulling van de personeelsbehoefte een steeds groter issue wordt. “We werken met Nederlandse, Poolse en Oekraïne mensen. Je merkt dat ze steeds kieskeuriger worden qua werk. Asperges steken willen de meesten niet, ook werken ze liever niet in de regen. We redden het nog wel, maar het is niet meer zo dat je het uitzendbureau kunt bellen voor een paar mensen erbij, om wat extra werk te verzetten. Dit speelt ook bij collega’s; personeel is gewoon echt een probleem.”
Auteur: Ank van Lier